Το μεγάλο μάθημα για ένα σημαντικό βήμα προς την ανθρώπινη ευτυχία

Δεν γίνεται να είσαι άλλος άνθρωπος από αυτό που γεννήθηκες. Μπορείς να χαίρεσαι και να ανθίζεις ποτισμένος με την αγάπη για αυτό που είσαι, ή να μαραίνεσαι καταδικασμένος από εσένα τον ίδιο που δεν είσαι κάτι άλλο

Ένα κείμενο του Χόρχε  Μπουκάϊ  

(Ο Δρόμος της Αυτοεξάρτησης)
Ο Βασιλιάς πάει στον κήπο του και βλέπει πως τα δέντρα, οι θάμνοι και τα λουλούδια του ξεραίνονται
Η Βελανιδιά τού λέει πως ξεραίνεται γιατί δεν μπορεί να είναι τόσο ψηλή όσο το Πεύκο.
Γυρίζει προς το Πεύκο και το βλέπει πεσμένο κάτω γιατί δεν μπορεί να κάνει σταφύλια όπως το Αμπέλι.
Και το Αμπέλι ξεράθηκε γιατί δεν έκανε λουλούδια σαν την Τριανταφυλλιά.
Βλέπει την Τριανταφυλλιά να κλαίει γιατί δεν είναι γερή και δυνατή σαν τη Βελανιδιά.
Και ξάφνου, βλέπει ένα φυτό, μια Φρέζια, γεμάτη άνθη και πιο δροσερή από ποτέ.

Τη ρωτάει ο βασιλιάς:
«Πώς γίνεται και αναπτύσσεσαι τόσο καλά μέσα σ ’ αυτόν τον μαραμένο και θλιβερό κήπο;»
Το λουλούδι τού απαντάει:
«Δεν ξέρω. Ίσως γιατί υπέθετα πάντα ότι, όταν με φύτεψες, ήθελες φρέζιες. Αν ήθελες Βελανιδιά ή Τριανταφυλλιά, θα είχες φυτέψει Βελανιδιά ή Τριανταφυλλιά.
Εκείνη τη στιγμή είπα μέσα μου: Θα προσπαθήσω να είμαι Φρέζια όσο μπορώ καλύτερα.
Άνθρωπε, τώρα, είναι η σειρά σου. Είσαι εδώ για να προσφέρεις την ευωδιά σου.
Κοιτάξου, απλώς, στον καθρέφτη.
Δεν γίνεται να είσαι άλλος άνθρωπος από αυτό που γεννήθηκες.
Μπορείς να χαίρεσαι και να ανθίζεις ποτισμένος με την αγάπη για αυτό που είσαι, ή να μαραίνεσαι καταδικασμένος από εσένα τον ίδιο που δεν είσαι κάτι άλλο
Χόρχε  Μπουκάϊ   
(Ο Δρόμος της Αυτοεξάρτησης)
Previous Post Next Post

You Might Also Like